Benim çocukluğumdur. Rock Market'imdir. Kendimi en haşlama şekilde dışa vurduğum ergenliklerin ilahıdır Metallica, düz siyah tişörttür. Ve belki daha fazlasıdır; bu kadar saçma, aynı zamanda bu kadar da güzel bir grup ismiyle.
1990'lı yıllarda, 3 kişi biraraya gelip "müzik yapalım" dediğinde bu şarkının playliste girme olasılığı %99.9'du.. Fakat stüdyoya girildiğinde tamamlanma olasılığı da o yüzdenin kalan dilimi kadardı :)
Metallica üzerine yazmak için fazla yaşlıyım artık. (Olgun ve karizmatikim) Üstelik buna gerek de yok, sizin bildiğinzden fazlasını bilmiyorumdur bu herifler hakkında, umrumda da değil pek. Tek bildiğim; misal birinin şu konseri izledikten sonra, aklının bir köşesinde sürekli dönen bir melodi kalmıyorsa, sağır olmalı.